Joehoe, mijn 2^e cursus gehaald en dat met de maximale 100 punten! Wie had dat nou verwacht.

Dat heeft mij de eer gegeven een verhaaltje te mogen schrijven in het blad. Nu was dat eigenlijk aan mijn baasjes gevraagd, maar mooi dat ik die pen overneem!

Ik kom uit Bosnië. Ik werd als pup samen met mijn andere 4 broertjes en zusjes bij het asiel afgezet, met de woorden: “als jullie ze niet nemen, verzuip ik ze”. Na 5 jaar in het asiel te hebben gezeten, heeft Stichting Dierenopvang Bosnië mij naar Nederland gehaald. 2 Van mijn andere zusjes waren al eerder naar Nederland gekomen. Ik kwam in een erg fijn gastgezin terecht en na 3 maanden ging ik naar mijn huidige woonplek. Na een week werd ik al meegenomen naar de 1^e hondencursus: puppy/ beginners. Nou vond ik dat allemaal erg spannend! Zoveel honden bij elkaar, terwijl ik toen nog bij het wandelen, altijd met een boogje om andere honden heen liep. Ik vond het zo spannend de eerste keer, dat ik mijn staart de hele les tussen mijn poten heb gehouden. Maar langzaam aan leerde ik steeds beter met andere honden omgaan. Spelen met speeltjes daar heb ik niet echt interesse in. Maar ja ook dat moest geleerd…toen kwam de” juf “ met een goed idee: iets lekkers in een kniekous.

Ja, daar was ik wél voor te porren. Ik vond de cursussen erg leuk. Als ik na afloop naar huis liep, moest ik me vaak nog even uitkuren op een veldje, zoveel energie had ik van de les vaak gekregen. Eigenlijk zouden we maar 1 cursus mee doen, maar omdat het zo’n leuk clubje bij elkaar was en ik liet blijken het zo leuk te vinden, hebben we nog een 2^e cursus gedaan. Daar ben erg ik blij mee. Nu kan ik beide diploma’s boven mijn mand hangen. En een eigen mandje…in een huis, met 2 lieve mensen die mij heel vaak knuffelen, dat is heerlijk. “Juf” Gerdy, en alle hondjes en mensen van de cursusgroep, bedankt voor wat ik allemaal heb mogen leren en voor de gezelligheid.

Poot van Azra.

Oefenen voor breitensport

De hondencursus en ik

Bijna een jaar geleden ben ik een nieuwe wereld ingetreden met de komst van Mickey, onze border collie. De wereld van de hondenbezitters. Heel onwennig begonnen we aan deze gezinsuitbreiding. Het voelde weer als een kraamtijd. In dit geval van hondenbrokjes, slaapjes en zindelijkheidstraining.

We kregen veel goedbedoelde adviezen van andere hondeneigenaren over de hond en de opvoeding. Soms was het een tip waar we wat aan hadden en minstens zo vaak meningen en adviezen waar we ons niet prettig bij voelden. Net zoals in de kraamtijd, totdat iemand zei: het is jouw kind. Jij weet wat het beste voor hem is! En dat geldt ook voor de hond. Op den duur ga je ém door en door kennen en de hond kent jou en je gewoontes door en door. Als ik met mijn tas in de kamer sta weet Mickey dat ik ga werken en dat hij naar de bijkeuken moet.

Met frisse moed begonnen we aan de puppy cursus. Onze Mickey deed het erg goed, leerde snel. Op het puppy examen ging het niet perfect, maar wel met de hakken over de sloot. Soms had ik wel twijfel of ik er wel mee door wilde gaan, maar de tips en adviezen vond ik wel zinvol. Bovendien kent een hond ook zijn pubertijd en die moeilijke fase wilde ik wel goed doorkomen met training.

EG1 volgde en het ging steeds beter. We begonnen er lol in te krijgen. Het gaat niet alleen om het aanleren van de commando’s en de vaardigheden op de cursus. Het gaat vooral om de kennis en handvaten over de opvoeding van de hond. En dat proces van opvoeden gaat thuis verder. De kinderen uit leggen waarom de hond niet op de bank mag, ook niet voor 1 keer. Waarom ze niet moeten gaan liggen en zich lager moeten plaatsen dan de hond, waarom ze niet 10 keer snel achter elkaar “zit”moeten roepen. En waarom ze moeten kijken naar de lichaamstaal van de hond en daar wat mee moeten doen! Dat is veel moeilijker dan commando’s aan onze border collie aanleren. Pubers houden niet zoveel rekening met een ander, laat staan met een hond!

Verder word ik me steeds bewuster van mijn eigen lichaamstaal. Dat eeuwige wijzende vingertje snapt een hond natuurlijk niet. En een kleine beweging van twijfel bij mezelf zorgt er al voor dat mijn hond over wil steken.

De examenstress voelt mijn hond perfect aan. Het gaat niet zo geweldig goed tijdens de examens. Dat balletje wil hij maar niet vangen, 1 punt aftrek. Volgen wil ook niet zo goed zonder rookworst en omdat het een beetje regent ruikt alles zo heerlijk, dan heeft het hondje echt geen aandacht voor het baasje. Bovendien een beetje terugdeinzen voor de instructeur en happen naar de hand. Kost ook een paar punten. Maar als het diploma binnen is dan wil het hondje graag even met de instructeur knuffelen. Naar de plaats sturen gaat perfect bij de training, maar bij het examen met veel hulp. Toch een dikke voldoende en een diploma mee naar huis.

We gaan verder met de volgende cursus. Waarom? Omdat we zinvol samen bezig zijn. Omdat Mickey graag op stap gaat en na afloop moe en voldaan in zijn mand gaat liggen. Omdat het niet zo belangrijk is of we het diploma nu of over 3 maanden halen. Omdat we er veel van leren. Omdat we geleerd hebben om te genieten en plezier te hebben van dit moment samen. Bedankt Monique.

Het aller-leukste vindt Mickey spelen met de frisbee en voetballen. Dan brengt hij de frisbee netjes terug naar het baasje, dan danst het staartje in de lucht en dan is hij zo enthousiast dan hij iets te hard aan de riem trekt als we op weg zijn naar het bekende veldje.

Mensen van de getrainde hond. Bedankt. Het is heel leuk en leerzaam.

Groeten Mickey en Trudy Bruijnen

TOPPIE!!!!!

Het is maandagavond, het is koud en er ligt veel sneeuw!
We komen zojuist samen terug van een lange wandeling en even wat oefenen op het veldje. Vorige week stond ik samen met onze Mees op het veld te wachten tot wij ons puppy examen mochten doen. Intussen keken we naar onze teamgenoten met hun geliefde viervoeter die het examen deden en pikte nog wat kleine aanwijzingen op waar we op moesten letten! Toen iedereen zijn puppy examen gedaan had zijn we de warme kantine ingegaan. Onder genot van een drankje wisselde we ervaringen en belevenissen uit van de afgelopen 12 weken die we elke maandagavond samen met onze honden doorbrachten op de puppy trainingen onder leiding van Nel.
Onze Mees en ik mochten het diploma ontvangen en met maar liefst 79 punten waren we geslaagd!!!!

We hadden het toch maar samen geflikt!!! Kei tof!

En met de tip van Nel om te blijven oefenen in de vakantie ben ik trots samen met onze Mees huiswaarts gegaan. In januari beginnen we samen met de volgende cursus maar intussen houd ik de maandagavond vrij om samen met onze Mees te oefenen. Lekker samen werken en bezig zijn… ook in deze kou!

Groetje Mees en Mieke

“ONZE MEES!”          

We hadden er weer helemaal zin in!!!!

Een maatje erbij in ons gezin. En na wat heen en weer gesurft op het internet hadden we het gevonden! We gingen weer voor een Golden Retriever maar als het kon met een goudgele kleur want dat vonden we toch wel het mooist.

3 jaar geleden hadden we onze hond in laten slapen omdat hij ziek en oud was, ook een Golden Retriever. Onze keus was deze keer wat bemoeilijkt omdat vrienden ons een beetje overhaalde hetzelfde ras zoals zij hadden te kiezen. Maar na veel wikken en wegen en heel veel lezen hebben we gekozen wat ons hart ons ingaf!

Het moest weer een Golden Retriever zijn en een reu! Die is wat stoerder en grof en onze vorige hond was een reu dus de gedragingen waren ons wel bekend. Desondanks kan deze natuurlijk wel weer heel anders in het gedrag zijn maar we gaan ervoor! Het is in elk geval niet de bedoeling dat we met hem gaan fokken of shows doen maar hij mag gewoon onze gezinshond zijn waar we met z’n allen veel plezier aan beleven! 

Op internet vonden we tussen de vele sites over de Golden Retriever het adres waar ons puppy vandaan mocht komen. Weliswaar het Limburgse land maar na een telefoongesprek hadden we een goed gevoel over de mensen aan de andere kant van de lijn. Zij spraken vol passie en overtuiging over de gang van zaken rondom het verkopen van een pup en wilde graag kennis maken met ons gezin. Dus gingen we op bezoek. Erg spannend vonden de kinderen het en wij ook! We zagen de moederhond hoe zij zwanger was en hoe de mensen ermee omgingen, waar de puppies geboren zouden worden en waar ze de eerste weken zouden opgroeien. Zij vonden ons wel geschikt en we zouden op de lijst komen voor een reutje. 29 april 2010 is hij gezond en wel geboren: “ONZE MEES!”

En na enkele bezoekjes, inentingen en testen mochten we ons hondje in onze armen sluiten en thuis brengen!

Het was de juiste keuze uit alle puppies. Zij hadden uitgezocht welke pup het beste bij ons zou passen. Maar het belangrijkste was wel: welke pup het beste zou passen in ons gezin met 2 kinderen van 7 en 9 jaar, een kat en 2 volwassenen die allebei regelmatig thuis zijn.    Waar veel mensen, waaronder veel kinderen, over de vloer komen en midden in een woonwijk wonen in het Brabantse land.  

De eerste weken waren zwaar! Het was weer wennen om een pup in huis te hebben en te bedenken hoe het ook weer allemaal moest! Een bench hadden we wel gekregen maar zagen we eigenlijk de eerste dagen niet zo zitten omdat het zo opgesloten voelde. Maar zo langzaam aan werd het steeds duidelijker dat dit zijn veilige plekje werd! Om dan maar niet over het zindelijk maken te spreken! En zeker met het warme weer was dat even een energie slopende bezigheid. De spulletjes en de sokken die hij erg interessant vond en de kinderen die hem niet mochten storen als hij sliep of aan het eten was. Mees vroeg veel aandacht en hij en wij moesten nog veel leren. We hadden voordat onze Mees kwam met de kinderen afspraken gemaakt maar door het hele warme weer zouden de regeltjes vergeten worden. Door consequent de afspraken te herhalen en ze na te leven werd het steeds leuker en makkelijker met onze Mees in huis. We konden genieten van onze pup en zagen dat de kinderen genoten van hem en dat deed ons goed. Want als je ziet dat het je kind goed doet een maatje te hebben in de vorm van een lieve hond dan heb je toch wel het gevoel de juiste keuze te hebben gemaakt door weer een hond in je gezin te halen.

Maar er waren nog heel wat dingen die onze Mees moest leren en daar hadden we toch enige hulp bij nodig. We waren wel bekend met het trainen van een pup zoals het bekende koekje als beloning en je stemgebruik omdat we dat met onze vorige hond ook geleerd hadden bij een club maar bovenal vond ik en de hond het toen erg leuk om samen bezig te zijn. Nu was ik weer enthousiast en had op internet gekeken en via mensen uit mijn buurt zo eens rond gevraagd welke clubs er rond Erp actief waren. En na de zomervakantie schreef ik me in bij “de getrainde hond” in Uden. De volgende dag had ik al een mailtje terug met de uitnodiging om op de theorie avond te komen. Dat was voor mij reden om de volgende maandag naar die avond te gaan luisteren en me in te schrijven voor de maandag avond want dan is het mijn vrije avond op het werk en heb ik alle tijd om samen met onze Mees te gaan trainen. Op de theorie avond hoorde ik bekende regels en wetten maar vond het erg prettig ze nog eens een keer te horen om ze toe te kunnen passen.

Op maandag avond sta ik met onze Mees op het veld en kan laten zien waar we samen door de week heen op “geploeterd” hebben. Het is zo leuk om samen met hem te spelen en te werken en het is een beloning als het dan nog goed gaat op de cursus maar zeker als het goed gaat thuis of elders als we samen met hem zijn! 

Maar bovenal is het weer gezellig en leuk om een hond in huis te hebben rondlopen waar de ondeugd van afspat en is ONZE MEES ons maatje!!!! 

Groetje Mieke en onze Mees

VAKANTIEPRET 2010

Vakantie in Drenthe echt een aanrader, mits je van regen, zand, modder,water, en stront houdt.
Nou wij wel hoor, de honden hebben de tijd van hun leven hier op camping de vennen, je bent hier welkom met 2 ,3 ,4 honden en zolang ze niet bij andere aan de tent zitten te schooien of in de bungalow tent van de buren gaan slapen mogen ze gewoon los lopen.
Drenthe toch stiekem wel geschikt voor mensjes net als wij gewoon lekker weg met je hondjes ,geen gezeik over hondenstront en geblaf of drukke honden ,natuurlijk neem je als Brabander je verantwoordelijkheid en gedraag je jezelf zoals het hoort ,maar pis je eens langs de pot dan wordt je niet gelijk door de stadswacht op je vingers getikt en/of een bekeuring uitgeschreven.
Heerlijk veel natte neuzen route`s waar je honden lekker kunnen rennen of kunnen zwemmen.
Goed aangegeven met loslopende hondenbordjes en loopje eens verkeerd kom je vanzelf wel weer een bordje tegen dat je vanaf dat punt je hond weer moet aanlijnen. Heerlijk simpel.
Misschien ook iets voor Uden en omgeving , Bedaf en Slabroek. Dan weetje waar je aan toe bent.
Een prachtige omgeving die eigenlijk voor iedereen wel iets te bieden heeft .

Natuurlijk heb je met je honden wel een doe vakantie in ieder geval als je met 2 borders op pad gaat moet je niet de hele dag voor je caravan of tentje gaan zitten. Struinen is het woord wat ik zocht, en dat doen de meest honden erg graag.
Wijzelf hebben onze borders laten testen of er aanleg voor is om schapen te drijven dit wel bij een erkende bordercollie kennel in Bovensmilde, we zijn er inmiddels uit onze Sem heeft wel aanleg om te drijven en onze Misty heeft aanleg om ze op te eten, wel als shoarma dan, geweldige ervaring die onder professionele begeleiding geen schade aan je hond kan aanrichten. Weet wel, dat ook de schapen gewend moeten zijn aan honden. Maar dit alles wordt je in een workshop uitgelegd.

Dat bedoel ik nou leuk met je honden bezig zijn en samen genieten van hetgeen je in Drenthe op je pad tegenkomt .

Maar goed het begint weer te regenen en de honden moeten weg dus tijd om m`n laarzen te pakken de riemen en een plu en lekker tijdens het wandelen weg dromen over al die mensjes die nu ergens op de Cote d`azure op het strand liggen te zonnen.

Een vakantie groet,

Henk en Sonja van der veen

Hallo,
 
Ik ben Jip en ben vanaf augustus 2009 bij mijn "nieuwe" baasje.

De eerste 1,5 jaar heb ik een ander baasje (vrouwtje) gehad die heel lief voor mij was maar haar man vond het niet leuk om een hond in huis te hebben en negeerde mij altijd. Ook waren er twee kinderen in huis die niet zo heel veel met mij deden.
Mijn eerste baasje (vrouwtje) heeft heel veel voor mij gedaan en was echt heel lief en bezorgd daarom ben ik nu zo'n lieve rustige hond.
Maar mijn vrouwtje en haar man kregen steeds vaker woorden en problemen door mij.
Ik had toch veel aandacht nodig: veel wandelen en mijn vacht moet heel vaak verzorgd worden. De aandacht die ik kreeg van het vrouwtje was niet echt goed voor hun relatie waardoor mijn eerste baasje heeft gekozen om een nieuw huisje voor mij te zoeken en zo ben ik bij mijn nieuwe baasje terecht gekomen.
En nu ben ik echt heel erg gelukkig. Soms word ik echt helemaal dol geknuffeld door het vrouwtje, baasje en hun twee grote kinderen.
Ze gaan heel veel wandelen en dan kom ik heel veel honden tegen en ik vind iedereen lief.
 
Ik ben vorig jaar na de zomervakantie met mijn "nieuwe" vrouwtje begonnen bij de beginnerscursus en Hilde was mijn begeleidster.
Inmiddels ben ik geslaag voor de beginners cursus en voor EG 1 en EG2, ook onder begeleiding van Hilde. Ik wil heel graag de nieuwe sport gaan proberen (Breitensport) maar eerst ga ik nog de VEG volgen zodat ik nog beter alles kan leren.
Met heel veel plezier ga ik naar de cursus en wil daarom iedereen bedanken voor alle inzet.
Ook ben ik op de spelletjesdag geweest in mei, dit was voor mij de eerste keer.
Ik zeg tegen iedereen dat ze daar volgend jaar naar toe moeten gaan, dat is echt heel gezellig en heel erg goed opgezet.
 
Speciaal wil ik Hilde bedanken want die heeft mij vanaf de beginnerscursus al begeleid, ze is zo geduldig en lief met alle honden en de baasjes.
 
Nogmaals bedankt iedereen!!
 
Groetjes en een pootje van Jip en ook de groetjes van mijn baasje Diana.